Barok1688
Le Grand Dauphin
Hyacinthe Rigaud
Het oog van de conservator
"Let op de uitzonderlijke beheersing van texturen: de koude reflectie van het harnas staat tegenover de zachtheid van het leliefluweel."
Het definitieve portret van Lodewijk van Frankrijk, zoon van Lodewijk XIV, die de krijgsmajestat van de Grand Siècle belichaamt. Hyacinthe Rigaud creëert hier een meesterwerk.
Analyse
Dit portret uit 1688 legt de Grand Dauphin vast op het hoogtepunt van zijn militaire glorie. Rigaud stelt niet alleen een man voor, hij bouwt een allegorie van dynastieke continuïteit. Het harnas symboliseert zijn bevelvoering, terwijl de mantel herinnert aan zijn rang.
Het werk maakt deel uit van een strikte politieke communicatiestrategie. In tegenstelling tot zijn vader, vaak getoond als een heilig monarch, wordt de Dauphin getoond als de "eerste soldaat van het koninkrijk". Deze iconografie stelt het volk gerust over de landsverdediging.
Het belang van dit portret ligt ook in de blik. De Dauphin fixeert een punt in de verte, wat een strategische visie suggereert. Deze aristocratische onverschilligheid wordt getemperd door de monumentale pruik die het gezicht omlijst.
Ten slotte onderstreept de helm op de tafel de overgang van actie naar soevereine rust. Rigaud slaat erin deze aspecten te versmelten in een formele eenheid die tot de Revolutie de absolute referentie voor koninklijke portretten zou blijven.
Een geheim ligt in de atelier-samenwerking. Hoewel Rigaud de compositie ontwierp en het gezicht schilderde, werden de harnasdelen toevertrouwd aan specialisten in zijn studio om een fotografische precisie van de reflecties te garanderen.
Er is een "familiegeheim" in de houding: de Grand Dauphin neigde naar zwaarlijvigheid. Rigaud gebruikte slim de drapering van de mantel om het silhouet van de prins te verslanken. Het naar voren geplaatste linkerbeen is een kunstgreep om het lichaam te verlengen.
Een ander geheim betreft de diplomatie. Dit portret werd vele malen gekopieerd om naar buitenlandse hoven, zoals Madrid, te worden gestuurd als diplomatiek middel om de kracht van de Franse tak te bewijzen tijdens de Spaanse successieoorlog.
Analyses onthulden het gebruik van een specifieke vernis met Venetiaanse terpentijn om de koninklijke mantel zijn glans te geven. Dit dure mengsel voorkwam vergeling, waardoor het "Bleu de France" eeuwenlang stralend bleef.
Ten slotte was de pruik een technisch hoogstandje; deze woog meerdere kilo's en Rigaud gebruikte penselen van één haar om de zijdeachtige textuur van elke lok weer te geven, als metafoor voor de uitstraling van de geest.
Word Premium.
OntgrendelenQuiz
Welke bijzonderheid van Rigaud's atelierpraktijk wordt geïllustreerd door de hyperrealistische weergave van het harnas van de Grand Dauphin?
Ontdekken
