Le Grand Dauphin

Dit portret uit 1688 legt de Grand Dauphin vast op het hoogtepunt van zijn militaire glorie. Rigaud stelt niet alleen een man voor, hij bouwt een allegorie van dynastieke continuïteit. Het harnas symboliseert zijn bevelvoering, terwijl de mantel herinnert aan zijn rang. Het werk maakt deel uit van een strikte politieke communicatiestrategie. In tegenstelling tot zijn vader, vaak getoond als een heilig monarch, wordt de Dauphin getoond als de "eerste soldaat van het koninkrijk". Deze iconografie stelt het volk gerust over de landsverdediging. Het belang van dit portret ligt ook in de blik. De Dauphin fixeert een punt in de verte, wat een strategische visie suggereert. Deze aristocratische onverschilligheid wordt getemperd door de monumentale pruik die het gezicht omlijst. Ten slotte onderstreept de helm op de tafel de overgang van actie naar soevereine rust. Rigaud slaat erin deze aspecten te versmelten in een formele eenheid die tot de Revolutie de absolute referentie voor koninklijke portretten zou blijven.