Straat in Parijs bij regenweer

Geschilderd in 1877 en gepresenteerd op de derde impressionistententoonstelling, breekt dit monumentale werk met de gebruikelijke kleine formaten van de beweging. Het illustreert de radicale metamorfose van Parijs onder Napoleon III en Baron Haussmann. De locatie is precies: de Place de Dublin, een kruispunt van zes straten. Caillebotte schildert niet alleen het weer, maar een nieuwe stedelijke levensstijl, gekenmerkt door brede boulevards en gestandaardiseerde architectuur. Het werk stelt de plaats van het individu in deze opgelegde geometrie aan de kaak: de personages lijken opgesloten in hun eigen eenzaamheid, gescheiden door de zwarte baleinen van hun paraplu's. De "mythe" hier is die van de triomferende moderniteit en haar keerzijde: anonimiteit. De stad wordt een theatraal toneel waar sociale klassen elkaar kruisen zonder elkaar aan te kijken. Caillebotte gebruikt een beperkt palet van grijzen, zwarten en okerbruin om de tonale eenheid van deze regenachtige dag te accentueren, wat het geheel een klassieke waardigheid geeft ondanks het alledaagse onderwerp. Men bespeurt de invloed van de opkomende fotografie in het vastleggen van een vluchtig moment voor de eeuwigheid. De kunstenaar, afkomstig uit de gegoede burgerij, werpt een analytische blik op zijn tijdgenoten. Het paar op de voorgrond belichaamt deze nieuwe stedelijke klasse die flaneert door een ruimte die voor hen is ontworpen. De strengheid van het perspectief lijkt hen echter gevangen te zetten in een netwerk van onoverkomelijke lijnen. Het is deze spanning tussen gesuggereerde beweging en de onbeweeglijkheid van de figuren die het doek zijn unieke psychologische kracht geeft. Ten slotte onthult chromatische analyse dat Caillebotte de monotonie van het grijs vermeed door toetsen kobaltblauw en sienna toe te voegen. Deze subtiele nuances maken het mogelijk texturen te onderscheiden: het ijzer van de lantaarnpalen, de natuursteen van de gebouwen en het glanzende asfalt. Het werk bevindt zich op het snijvlak van academisch realisme door zijn precisie en impressionisme door de studie van diffuus licht.